Na een drukke dag vol workshops, panels, presentaties en thematafels sluiten we graag gezamenlijk af met live muziek en laagdrempelige activiteiten. Ontspan bij het tekenmoment van Nelson, bekijk exposities of geniet van live muziek van Liza Hansa en Lizz en Mario in de foyer.
Tekenmoment – Dit tekenmoment is opgezet als een laagdrempelige, ontspannen afsluiting van de dag met vrije inloop. Er is geen verplicht programma en geen verwachting om iets af te maken.
Aan de hand van eenvoudige, herhaalbare tekenopdrachten werken deelnemers met verschillende materialen en soorten lijnen.
De nadruk ligt op ontspanning, experiment en plezier in het tekenen. Iedereen kan direct instappen, ongeacht ervaring of beschikbare tijd.
De sessie biedt ruimte om even te vertragen, iets uit te proberen of juist intuïtief te werken. Het tekenmoment vormt zo een open, rustige plek waar deelnemers de dag op hun eigen manier kunnen afronden.
Daarnaast zijn er ook exposities in de foyer die je de hele dag kunt bekijken:
Zoektocht in lijnen van Nelson Wagenaar
De expositie vormt de verbeelding van zoeken, loslaten en het langzaam eigen maken van een verhaal.
De werken bewegen zich rondom thema’s als oorsprong, afstand en verbondenheid, zonder vaste antwoorden te geven.
Adoptie als ervaring van onderweg zijn: tussen plekken, tussen verhalen, tussen wat bekend is en wat ontbreekt.
De toeschouwer wordt uitgenodigd om niet te begrijpen, maar te volgen; niet te concluderen, maar te blijven kijken.
Werk van Bhakti Bieneman
Het gaat over verlies, met name het verlies van mijn moeder. Voor dit werk begon ik opnieuw te rouwen en maakte ik een reis terug naar IJsland, het land dat ik voor het laatst met haar had bezocht. Het was een zoektocht om mijn plek weer te vinden en een manier om dit verlies een plaats in mijn leven te geven.
Dat jaar had ik veel geschreven en tijdens de tentoonstelling bracht ik mijn verhaal tot leven in een spoken word. Naast de spoken word en de beelden die je meenemen door het landschap van mijn rouw, maakte ik drie keramieken bloemen. Ze staan symbool voor de twee moeders die ik heb verloren en één voor mijzelf: de passiebloem voor mijn adoptiemoeder, de rhododendron voor mijn biologische moeder en de lotusbloem voor mij.
Meer over de spreker(s)
Nelson Wagenaar
Nelson Wagenaar is beeldend kunstenaar en tekenaar. In zijn werk staat tekenen als proces centraal: het onderzoeken van lijn, beweging en aandacht, en het zichtbaar maken van wat zich tijdens dat proces ontvouwt. Zijn tekeningen ontstaan vanuit een combinatie van observatie en intuïtie.
Tekenen kan functioneren als een open, laagdrempelige handeling: een manier om te vertragen, te ontspannen en ruimte te maken voor aandacht en concentratie. Hij werkt graag met eenvoudige middelen en nodigt uit tot experiment en spel, zonder vaste uitkomst of vooraf vastgestelde verwachting.
Zijn werk laat bewust ruimte voor eigen interpretatie en ervaring, en sluiten aan bij mensen met uiteenlopende achtergronden, leeftijden en niveaus. Zo wordt tekenen niet alleen een artistieke praktijk, maar ook een toegankelijke vorm van ontmoeting, reflectie en onderzoek.
Lizz en Mario
Mario en Lizz, allebei geadopteerd uit Colombia, getrouwd en trotse ouders van een zoon van acht. Naast werk delen wij een gezamenlijke passie;muziek.
Liza Hansa
Singer-songwriter Liza Hansa (33) is geboren in Mumbai (India) en is na 6 maanden geadopteerd naar Nederland.
Door een Nederlandse identiteit aan te nemen vergat ze haar Indiase identiteit, maar toen ze rond haar 22ste begon met liedjes schrijven ontdekte ze het stille verlangen naar haar roots. De liedjes vormden samen 1 verhaal dat gaat over de psychische impact van adoptie: getraumatiseerd zijn door afgestaan te zijn en van jongs af aan in een nieuwe/vreemde cultuur op te groeien. Via de muziek wil Liza zichtbaar maken wat onzichtbaar is, door deze gevoelens stem en plek te geven kan het helen. En dat gunt ze iedere geadopteerde!
Bhakti Lama Bienemann
Bhakti Bienemann (1999) is een beeldend kunstenaar die thema’s als rouw, verlies en leegte aangaat. Geadopteerd uit Nepal op driejarige leeftijd, zijn haar projecten diep geworteld in persoonlijke ervaringen en verkennen ze de complexe emoties rond identiteit, afkomst en het gevoel van thuishoren.
Ze ervaart een leegte die ze nooit volledig heeft kunnen verklaren. Dit onbekende gevoel, voortkomend uit het verlies van haar biologische ouders, heeft haar leven lang een rol gespeeld.
Nu zoekt Bhakti naar manieren om deze rouw een plek te geven en creëert ze ruimte om te rouwen. Door te reizen en haar ervaringen intuïtief te verwerken in beeld en poëzie, probeert ze wortels te geven aan de leegte, zodat deze langzaam kan verdwijnen.
