In dit panelgesprek gaan we in gesprek met mensen die een boek hebben geschreven over hun eigen levensverhaal binnen de context van adoptie. Aan tafel zitten twee geadopteerden en één adoptieouder, ieder met een eigen perspectief op wat het betekent om je persoonlijke ervaringen vast te leggen en te delen met een breed publiek.
Het schrijven van een boek kan helend, confronterend of bevrijdend zijn. En vaak is het dat allemaal tegelijk. Wat beweegt iemand om zijn of haar verhaal te publiceren? Hoe voelt het om jezelf zo kwetsbaar op te stellen? En wat gebeurt er nadat het boek in de wereld is gezet?
Dit panel biedt inzicht in het proces achter het boek, de emotionele en praktische gevolgen van zichtbaarheid en de reacties van lezers en omgeving.
Meer over de spreker(s)
Peter Weenink
Opeens, ruim 15 jaar geleden, bedacht ik me, ik ga een boek schrijven! Over adoptie. Vrienden keken me wat vragend aan, familie dacht iets van “ja ja”. Met mijn grote adoptienetwerk, mijn inzet voor de Griekse Adoptievereniging (Ta Pedia) en alles dat ik na de ontmoeting met mijn Griekse moeder had meegemaakt wist ik het, dit ga ik echt doen! Eerdere boeken waarin ik, adoptie, of de hereniging met biologische ouders ter sprake kwamen hadden regelmatig een negatieve bijsmaak, alsof adoptie iets zou zijn om van weg te blijven, ‘weg te drukken’ of te ‘vergeten’. Daar wilde ik een positief antwoord op geven. Het boek is er………
Astrid Lammers
Ik ben Astrid Lammers (1966), moeder van vier volwassen kinderen; drie dochters (eigen buik) en een zoon uit Ethiopië. In Oldenzaal ben ik speltherapeut en Sherborne Samenspel gezinsbehandelaar. Beroepsmatig zie ik ook adoptiekinderen.
In 2012, mijn zoon was toen 9 jaar, kwam ik er achter dat zijn moeder nog leeft. Dit heeft geresulteerd in een rootsreis naar Ethiopië en een ontmoeting met haar in datzelfde jaar.
Over het adoptieproces en de ontwikkelingen rondom zoeken, vinden en ontmoeten, schreef ik mijn eerste boek Nieuwe bloem. Mijn tweede boek Dappere jongen beschrijft de zoektocht naar zijn vader en de tweede rootsreis.
